Bekijk RIT 1 in’ map my ride’ – maak ook gebruik van de fly-by video
6u15 … iedereen vertrekkensklaar voor de derde jaargang van onze Vogezentrip (1,2,3,4). Dit jaar ging het richting Xoulces waar we gereserveerd hadden in een Chambre D’hôtes, genaamd ‘La Beuratte’, gelegen dichtbij La Bresse, een uitstekende uitvalsbasis daar alle bekende cols op een zakdoek bijeen liggen. Deze werd uitgebaat door twee dames luisterend naar de namen Sandra en Petra, we waren benieuwd…..
Het was weer verzamelen geblazen bij Blanc waar we de dag voordien onze fietsen en ander materiaal in de camionette geladen hadden. De regen voorspelde alvast niet veel goeds maar dat kon onze ‘moral’ niet klein krijgen. De volgende machtige gasten tekenden present voor dit jaar: Patje, Franklins, Duchateaux, Cliff, Brechten, Tom, Blanc, Henkie en Nestes. De chauffeurs van dienst waren Patje ,Brechten en Blanc. Na een klein oponthoud trok de caravaan op gang naar Wanlin waar we onze eerste stop hadden gepland.
8u58 …AC wegrestaurant Wanlin. Even halt houden voor ons traditioneel ontbijt bestaande uit 7 leffes (5), 1 choco en een koffie (6,7,8). Verbazing alom op de gezichten van de rond ons ontbijtende mensen maar hier trokken wij ons niets van aan. Na dit opkikkertje zaten we weer vol vuur om de laatste etappe van de autorit aan te vatten. Nu nog iets vinden om rond de middag te eten.
12u40…..intern overleg inzake de locatie om ons middagmaal te nuttigen. Patje raadpleegde zijn boordcomputer en die raadde ons een italiaans restaurantje aan in Remiremont, Le Pinocchio. Van buitenaf hadden we weinig verwachtingen maar éénmaal binnen werden we vriendelijk onthaald door de vrouw des huizes die gewillig met ons op de foto ging (9,10). Henkie kreeg als ‘pseudo arabier’ zelfs een aangepast, ‘sans porc’ menu aangeboden die hij wijselijk afwimpelde. De zelfgemaakte pizza’s, lasagnes en carbonara’s smaakten verrukkelijk in combinatie met een aangepast wijntje uit de Alsace. Met een voldaan gevoel namelijk we afscheid en deze was even hartelijk als onze aankomst.
14u28…. ‘ bestemming bereikt ‘ klonk het uit de gps als muziek in onze oren. Wat we zagen was veelbelovend, een fraai ogende woning in een rustige, groene omgeving (11). Eén nadeel echter, de weg ernaar toe was redelijk steil en lag bezaaid met kleine steentjes en kiezeltjes. Er was genoeg parkeerruimte voor onze drie wagens waarbij de camionette pal voor de garage kon staan.
‘Welkom heren, ik ben Sandra’ , klonk het, met een irritant hollands accent uit de mond van een dame die zich voorstelde als gastvrouw van ’La Beuratte’ . Met een beetje fantasie stonden we in Disneyland Parijs voor de deur van de ‘Tower of Terror’, zo voelde onze ontvangst aan. We kregen een korte rondleiding en uitleg over de huisregels waarna we ons klaarmaakten voor de eerste rit (12,13,14). Er viel niets aan te merken op de eet- en zitruimte,sanitair enz….alles was perfect in orde.
15u08….iedereen zat vol goede moed om de eerste rit aan te vatten (15,16,17,18,19, 20,21,22). Er was een rit voorzien van een kleine 70km richting Gerardmer met een aantal colletjes die moesten overwonnen worden zoals de col de bockloch, col de grosse pierre, col de sapois en col de croix de monats. Patje had echter van bij de start moelijkheden met zijn schoenen, hij kon niet in zijn pedalen klikken, na herhaaldelijke pogingen lukte het hem toch om één schoen in te klikken en de rit zo aan te vatten.
Vermits ons hotel gelegen was aan de voet van de col de bockloch was het onmiddelijk klimmen geblazen wat niet evident is na zes uur in de wagen te hebben gezeten (23,24). Deze 10km lange klim met een gemiddeld stijgingspercentage van 5% was een leuke binnenkomer en daar het redelijk warm en zonnig was duurde het niet lang vooraleer de eerste bidons aangesproken werden. Er werd zo goed als het kon in groep gereden (25,26,27,28,29). Na een kleine 10km kwamen we boven waar de weg zich opsplitste in drie richtingen (30,31). Wij opteerden voor de afdaling van de col de la Vierge richting la Bresse. Nog steeds had Patje problemen, een klein beetje met de ademhaling maar vooral met zijn schoenen…
De afdaling van de col de la vierge is redelijk technisch door zijn korte bochten en staat van het wegdek, éénmaal beneden kwamen we opnieuw oog in oog te staan met onze verblijfplaats van vorig jaar maar deze zag er redelijk verlaten uit. Het was nog eventje wachten op Patje die geen risico’s nam met het gekende probleem aan zijn fiets (32,33). We gingen verder richting La Bresse waar we halt hielden bij de plaatselijjke fietshandelaar en waar de fiets van Patje voorzien werd van nieuwe pedalen en zijn schoenen van nieuwe plaatjes.
Nadat dit euvel werd opgelost sloegen we rechtsaf aan het rondpunt richting col de grosse pierre vanwaar we naar Gerardmer gingen rijden, helaas werd ons de weg versperd door wegenwerken waardoor we verplicht waren om rechtdoor naar de top van de Col de la Croix des Monats te fietsen. Blanc en Duchateaux waren al niet meer te bespeuren en de anderen zetten de achtervolging in, het was echter oppassen geblazen door het drukke verkeer op deze baan. Eens aangekomen op de top van deze 6,2km lange klim vonden we onze twee vluchters terug en begonnen we aan de afdaling richting Cornimont. Tijdens deze afdaling kwam Tom ‘beton’ met zijn bovenarm (34) in ‘licht contact’ met een tegenliggende auto van een plaatselijke francaise met desastreuse gevolgen voor……. de wagen (35). Dankzij wat stunt en vliegwerk konden we dit akkefietje snel oplossen en onze weg verder zetten richting ‘la Beuratte’. Aangekomen in Corminont was het nog een tweetal kilometer ‘Vogezisch plat’ naar het hotel wat onze teller op ongeveer 32km bracht i.pv. 70. Geen mens die hier om maalde…..
17u59……aankomst ‘La Beuratte’. Door de hoge tempartuur waren de meesten van ons toe aan een verfrissing zowel in- als uitwendig (36,37,38,39). Na een verkwikkende douche hadden we ons geinstalleerd op het gezellig terras achteraan het gebouw en de gemeen-schappkelijke frigo die rijkelijk opgevuld was met verschillende dranken was vlug geplunderd. Brechten had opnieuw voor, met onze naam bedrukte, T-shirts gezorgd (40) wat het groepsgevoel een nieuwe boost gaf.
19u00……etenstijd. We kregen een viergangenmenu voorgeschoteld met om te beginnen een slaatje met warme geitenkaas gevolgd door een overheerlijke kom stoofvlees, dit vergezelt van een lekker tafelwijntje (41,42). Als intermezzo een bord met drie verschillende franse kazen afgesloten met een soort sorbetijs. Niets op aan te merken behalve dat onze gastvrouw het eten als het ware op ons bord gooide. Voor de koffie werden we ‘vriendelijk’ verzocht om plaats te nemen in de zitruimte. Vermits het buiten nog een aangenaam temperatuurtje was hadden we besloten om dit op het terras te doen (43,44).
21u25…..poker time. Onze favoriete bezigheid om elkaar euro’s af te troggelen kon van start gaan. Termen als ‘double pair’, ‘flush’ gingen weer vlot over de tong samen met de gewoonlijke discussies, twijfels, ‘muulegetrek’ en……dranken. (45,46,47,48)
23u31…..bedtijd (49) . Voor sommigen althans, naar jaarlijkse gewoonte voelden enkelen zich weer geroepen om de plaatselijke horeca te gaan verkennen en ‘s anderendaags verslag uit te brengen aan de groep. De verkenners van dienst dit jaar waren………..
03u00….geroezemoes op de gang, rararara….benieuwd naar het verslag.
